Bile bile şirk koşmaktan sana sığınırım. Bilemediklerimin affını isterim hadisinin sıhhati

Genel

Bile bile şirk koşmaktan sana sığınırım. Bilemediklerimin affını isterim

Bu ümmet içinde şirk, koyu karanlık bir gecede, siyah karıncaların, siyah taşlar üzerinde hareket etmesi gibi hareket eder.” Bunun keffareti ise Rasulullah (s.a.s)’in yapmış oldukları şu duayı yapmaktır: “Allah’ım! Herhangi bir şeyi şirk koşmaktan sana sığınırım. Bilmeden işlediğim günahtan dolayı da senden mağfiret dilerim.”

Buhari’nin Edeb’ul Mufred’de Ebubekr (ra)’dan rivayet etmiş olduğu lafız şu şekildedir:Ma’kıl b. Yesar’dan dedi ki Ebubekr es-sıddik (ra) ile Allah Rasulu (sas)’e gittim. Yanına varınca şöyle dedi: Ey Ebubekr! Sizin içinizde şirk karıncanın ayak sesinden daha gizlidir! Bunun üzerine Ebubekr (ra) dedi ki: Şirk Allah’ın yanında başka bir ilah edinmek değil midir? Bunun üzerine Allah rasulu (sas) şöyle buyurdu: Nefsim elinde olan Allah’a yemin ederim ki şirk karıncanın ayak sesinden daha gizlidir. Sana bir şey göstereyim mi ki, onu söylediğin zaman, şirkin azını ve çoğunu senden gidersin.» «De ki: “Allah’ım, bildiğim halde sana şirk koşmaktan sana sığınırım ve bilmediğim şeyden de, senden mağfiret dilerim.» (Edeb’ul Mufred no: 716) Bunun benzerleri Ahmet Müsned’: 4/403 Taberani “Kebir” ve “Evsat”, Ebu Ya’la, Mecmeu’z-zevaid: 10/223,224, Terğib ve’t-terhib:1/76’da Huzeyfe, Aişe ve Ebu Musa (r. anhum ecmain)’den nakledilmiştir. Elbani Sahihu’l-Cami: 3625

6044 – الشِّرْكُ فِيكُمْ أَخْفَى مِنْ دَبِيبِ النَّمْلِ وَسَأُدُلُّكَ عَلَى شَيْءٍ إِذَا فَعَلْتَهُ أَذْهَبَ عنْكَ صِغَارَ الشِّرْكِ وَكِبَارَهُ تَقُولُ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أُشْرِكَ بِكَ وَأَنَا أَعْلَمُ وَأَسْتَغْفِرُكَ لِمَا لاَ أَعْلَمُ (تَقُولُهَا ثَلاَثَ مَرَّاتٍ)

(الْحَكِيم) عَن أبي بكر.

[حكم الألباني]

 (صحيح) انظر حديث رقم: 3731 في صحيح الجامع وما بين قوسين ضعيف عند الألباني انظر ضعيف الجامع رقم: 3433

لكتاب: صحيح وضعيف الجامع الصغير وزيادته

المؤلف: عبد الرحمن بن أبي بكر، جلال الدين السيوطي (المتوفى: 911هـ)

مع الكتاب: أحكام محمد ناصر الدين الألباني

266- باب فضل الدعاء- 296 sahih edebul mufred

554/716 (صحيح) عن معقل بن يسار قال: انطلقت مع أبي بكر الصديق رضي الله عنه إلى النبي صلى الله عليه وسلم. فقال: “يا أبا بكر ! للشرك فيكم أخفى من دبيب النمل”. فقال أبو بكر: وهل الشرك إلا من جعل مع الله إلهاً آخر؟ فقال النبي صلى الله عليه وسلم : “والذي نفسي بيده، للشرك أخفى من دبيب النمل، ألا أدلك على شيء إذا قلته ذهب عنك قليله وكثيره؟”. قال: “قل: اللهم إني أعوذ بك أن أشرك بك وأنا أعلم، وأستغفرك لما لا أعلم”.

الكتاب : صحيح الأدب المفرد للإمام البخاري

المؤلف : محمد ناصر الدين الألباني (المتوفى : 1420هـ)