Bile bile şirk koşmaktan sana sığınırım. Bilemediklerimin affını isterim

Bu ümmet içinde şirk, koyu karanlık bir gecede, siyah karıncaların, siyah taşlar üzerinde hareket etmesi gibi hareket eder.” Bunun keffareti ise Rasulullah (s.a.s)’in yapmış oldukları şu duayı yapmaktır: “Allah’ım! Herhangi bir şeyi şirk koşmaktan sana sığınırım. Bilmeden işlediğim günahtan dolayı da senden mağfiret dilerim.”

Buhari’nin Edeb’ul Mufred’de Ebubekr (ra)’dan rivayet etmiş olduğu lafız şu şekildedir:Ma’kıl b. Yesar’dan dedi ki Ebubekr es-sıddik (ra) ile Allah Rasulu (sas)’e gittim. Yanına varınca şöyle dedi: Ey Ebubekr! Sizin içinizde şirk karıncanın ayak sesinden daha gizlidir! Bunun üzerine Ebubekr (ra) dedi ki: Şirk Allah’ın yanında başka bir ilah edinmek değil midir? Bunun üzerine Allah rasulu (sas) şöyle buyurdu: Nefsim elinde olan Allah’a yemin ederim ki şirk karıncanın ayak sesinden daha gizlidir. Sana bir şey göstereyim mi ki, onu söylediğin zaman, şirkin azını ve çoğunu senden gidersin.» «De ki: “Allah’ım, bildiğim halde sana şirk koşmaktan sana sığınırım ve bilmediğim şeyden de, senden mağfiret dilerim.“» (Edeb’ul Mufred no: 716) Bunun benzerleri Ahmet Müsned’: 4/403 Taberani “Kebir” ve “Evsat”, Ebu Ya’la, Mecmeu’z-zevaid: 10/223,224, Terğib ve’t-terhib:1/76’da Huzeyfe, Aişe ve Ebu Musa (r. anhum ecmain)’den nakledilmiştir. Elbani Sahihu’l-Cami: 3625

6044 – الشِّرْكُ فِيكُمْ أَخْفَى مِنْ دَبِيبِ النَّمْلِ وَسَأُدُلُّكَ عَلَى شَيْءٍ إِذَا فَعَلْتَهُ أَذْهَبَ عنْكَ صِغَارَ الشِّرْكِ وَكِبَارَهُ تَقُولُ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أُشْرِكَ بِكَ وَأَنَا أَعْلَمُ وَأَسْتَغْفِرُكَ لِمَا لاَ أَعْلَمُ (تَقُولُهَا ثَلاَثَ مَرَّاتٍ)

(الْحَكِيم) عَن أبي بكر.

[حكم الألباني]

 (صحيح) انظر حديث رقم: 3731 في صحيح الجامع وما بين قوسين ضعيف عند الألباني انظر ضعيف الجامع رقم: 3433

لكتاب: صحيح وضعيف الجامع الصغير وزيادته

المؤلف: عبد الرحمن بن أبي بكر، جلال الدين السيوطي (المتوفى: 911هـ)

مع الكتاب: أحكام محمد ناصر الدين الألباني

266- باب فضل الدعاء- 296 sahih edebul mufred

554/716 (صحيح) عن معقل بن يسار قال: انطلقت مع أبي بكر الصديق رضي الله عنه إلى النبي صلى الله عليه وسلم. فقال: “يا أبا بكر ! للشرك فيكم أخفى من دبيب النمل”. فقال أبو بكر: وهل الشرك إلا من جعل مع الله إلهاً آخر؟ فقال النبي صلى الله عليه وسلم : “والذي نفسي بيده، للشرك أخفى من دبيب النمل، ألا أدلك على شيء إذا قلته ذهب عنك قليله وكثيره؟”. قال: “قل: اللهم إني أعوذ بك أن أشرك بك وأنا أعلم، وأستغفرك لما لا أعلم”.

الكتاب : صحيح الأدب المفرد للإمام البخاري

المؤلف : محمد ناصر الدين الألباني (المتوفى : 1420هـ)

Bile bile şirk koşmaktan sana sığınırım. Bilemediklerimin affını isterim hadisinin sıhhati yazısı ilk önce üzerinde ortaya çıktı.

Rabbiniz şöyle dedi: “Bana dua edin, duanıza cevap vereyim! Bana kulluk etmekten kibirlenenler, aşağılanmış bir hâlde cehenneme gireceklerdir.”

 وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُون۪ٓي اَسْتَجِبْ لَكُمْۜ اِنَّ الَّذ۪ينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْعِبَادَت۪ي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِر۪ينَ۟ Mumin 60

وَمَنْ يَدْعُ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهاً اٰخَرَۙ لَا بُرْهَانَ لَهُ بِه۪ۙ فَاِنَّمَا حِسَابُهُ عِنْدَ رَبِّه۪ۜ اِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الْكَافِرُونَ Muminun 117

Kim Allah ile beraber ona ilişkin geçerli kesin bir kanıtı olmaksızın başka bir ilaha dua ederse, artık onun hesabı Rabbinin katındadır. Şüphesiz kafirler kurtuluşa eremezler.

Mumin Suresindeki ayette; Allah dua’yı, kulluk olarak isimlendirmiştir. Ondan başkasına dua edeni ise (bir kere bile olsa) cehenneme girdireceğini kesin olarak belirtmiştir. Sonraki ayet ise, kişinin dua ettiği varlığın, ilah makamında olduğunu tesbit eden çok manidar bir ayettir. Bu makama ya Allah’ı yada Allah’tan gayrısını layık görmek, dua edenin takdirindedir. Sonucuna katlanmak şartıyla.

Rabbimiz, bizi ve soyumuzu sadece sana ibadet edenlerden eyle.

Tdv Dua Tanımı:

Dua kelimesi, “çağırmak, seslenmek, istemek; yardım talep etmek” mânasındaki da‘vet ve da‘vâ kelimeleri gibi masdar olup, “küçükten büyüğe, aşağıdan yukarıya vâki olan talep ve niyaz” anlamında isim olarak da kullanılır.

Yetiş! Ya…….               Medet! Ya……..           Şefaat! Ya……..

Ancak Allah’ın güç yetireceği ve kendisinden bir başkasına tamda o anda sığınılmasını istediği en değerli bir ibadet olan ‘DUA‘ , yukarıdaki şekilde başlayan bir cümle kurarak Allah’a yapılması gereken bu seslenmeyi/çağırmayı, Allah’tan başkasına yapmayarak ancak Tevhidi ikame edebilir.

Dua kelimesinin, Kuranda hangi şekillerde kullanıldığına bakarsak birisine seslenmek/çağırmak manasında çokça kullanıldığını görürüz.

وَإِن كُنتُمْ فِي رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلَىٰ عَبْدِنَا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِّن مِّثْلِهِ وَادْعُوا شُهَدَاءَكُم مِّن دُونِ اللَّهِ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ   bakara 23

Eğer kulumuza (Muhammed’e) indirdiğimiz (Kur’an) hakkında şüphede iseniz, haydin onun benzeri bir sûre getirin ve eğer doğru söyleyenler iseniz, Allah’tan başka şahitlerinizi çağırın (ve bunu ispat edin)

***

ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْيًا وَاعْلَمْ أَنَّ اللّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ….

Bakara 260. Hani İbrahim, “Rabbim! Bana ölüleri nasıl dirilttiğini göster” demişti. (Allah ona) “İnanmıyor musun?” deyince, “Hayır (inandım) ancak kalbimin tatmin olması için” demişti. “Öyleyse, dört kuş tut. Onları kendine alıştır. Sonra onları parçalayıp her bir parçasını bir dağın üzerine bırak. Sonra da onları çağır. Sana uçarak gelirler. Bil ki, şüphesiz Allah mutlak güç sahibidir, hüküm ve hikmet sahibidir.”

***

إِذْ تُصْعِدُونَ وَلاَ تَلْوُونَ عَلَى أحَدٍ وَالرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فِي أُخْرَاكُمْ فَأَثَابَكُمْ غُمَّاً بِغَمٍّ لِّكَيْلاَ تَحْزَنُواْ عَلَى مَا فَاتَكُمْ وَلاَ مَا أَصَابَكُمْ وَاللّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ

Ali İmran 153. Peygamber, arkanızdan sizi çağırırken siz durmadan dağa yukarı kaçıyor, hiç kimseye dönüp bakmıyordunuz. Bundan dolayı Allah, size keder üstüne keder verdi ki, (bu durumlara alışasınız ve daha sonra) elinizden gidene, ve başınıza gelene üzülmeyesiniz. Allah, yaptıklarınızdan hakkıyla haberdardır.

***

يَوْمَ يَدْعُوكُمْ فَتَسْتَج۪يبُونَ بِحَمْدِه۪ وَتَظُنُّونَ اِنْ لَبِثْتُمْ اِلَّا قَل۪يلاً۟

AHZAB 52. Allah’ın sizi (kabirlerinizden) çağıracağı, sizin de O’na hamd ederek emrine hemen uyacağınız ve (kabirlerinizde) pek az kaldığınızı sanacağınız günü hatırla!

***

يَوْمَ نَدْعُو كُلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ فَمَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَأُوْلَئِكَ يَقْرَؤُونَ كِتَابَهُمْ وَلاَ يُظْلَمُونَ فَتِيلاً

İSRA 71. Bütün insanları kendi önderleriyle birlikte çağıracağımız günü hatırla. (O gün) her kime kitabı sağından verilirse, işte onlar kitaplarını okurlar ve kıl kadar haksızlığa uğratılmazlar

***

وَإِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ إِذَا فَرِيقٌ مِّنْهُم مُّعْرِضُونَ

NUR 48. Aralarında hüküm vermesi için Allah’a (Kur’an’a) ve peygambere çağırıldıkları zaman, bir de bakarsın ki içlerinden bir grup yüz çevirmektedir.

***

فَجَاءتْهُ إِحْدَاهُمَا تَمْشِي عَلَى اسْتِحْيَاء قَالَتْ إِنَّ أَبِي يَدْعُوكَ لِيَجْزِيَكَ أَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَا فَلَمَّا جَاءهُ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَ قَالَ لَا تَخَفْ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ

KASAS 25 Nihayet kızlardan biri utana utana yürüyerek ona gelip, “Bizim için koyunlarımızı sulamanın ücretini vermek üzere babam seni çağırıyor” dedi. Mûsâ, onun (Şu’ayb’ın) yanına gelip başından geçenleri ona anlatınca Şu’ayb, “Korkma, o zalim kavimden kurtuldun” dedi.

***

لَا تَهِنُوا وَتَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ وَأَنتُمُ الْأَعْلَوْنَ وَاللَّهُ مَعَكُمْ وَلَن يَتِرَكُمْ أَعْمَالَكُمْ

Muhammed 35. Sakın za’f göstermeyin. Üstün olduğunuz hâlde barışa çağırmayın. Allah sizinle beraberdir. Sizin amellerinizi asla eksiltmeyecektir.

***

فَنَادَوْا صَاحِبَهُمْ فَتَعَاطَى فَعَقَرَ

Kamer 29. Derken, (kavmin en azgını olan) arkadaşlarını çağırdılar. O da işe koyuldu ve deveyi kesti.

***

سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ –  فَلْيَدْعُ نَادِيَه

Alak 17. Haydi, taraftarlarını çağırsın. 18. Biz de zebânileri çağıracağız.

Dua’nın Yalnızca Allah’a Yapılması Gerekir

Kurandan alıntıladığımız bu ayetler dua’nın seslenmek/çağırmak manalarına açık örnektir. Türkçemizdeki yetiş! yada Medet yada Şefaat diye başladığımız cümlelerle mabudumuza ancak seslenebileceğimizi unutmayalım. Dua bir ibadettir ve bunuda Allaha has kılmamız gerekir. Hem de bütün cüzlerinde.

قُلْ مَا يَعْبَأُ بِكُمْ رَبِّي لَوْلَا دُعَاؤُكُمْ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزَامًا

Furkan 77 (Onlara): “Rabbim, dualarınız olmasa size değer vermez. Oysa siz yalanlamıştınız. Fakat (azap) kaçınılmaz olacak.” de.

وَالَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ

Furkan  68 Onlar, ALLAH ile birlikte başka ilah çağırmazlar;

Çok çarpıcı bir ayet! Allah’a inanan ona dua eden ve bununla beraber O’ndan başkasına da dua eden bir kişi Allah’tan başkasına ibadet etmiş ve onu ilah edinmiştir.

ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَخُفْيَةً إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ

“Rabbinize için için ve yalvararak dua edin. O, taşkınlık yapanları gerçekten sevmez.” (Araf 7/55)

Allah’ın kitabında yasakladığı her dua şekli taşkınlıktır.

أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاءَ الْأَرْضِ أَإِلَهٌ مَعَ اللَّهِ قَلِيلًا مَا تَذَكَّرُونَ

Ya da sıkıntı ve ihtiyaç içinde olana, kendisine dua ettiği zaman icabet eden, kötülüğü açıp gideren ve sizi yeryüzünün halifeleri kılan mı? Allah ile beraber başka bir ilah mı? Ne az öğüt alıp düşünüyorsunuz. Neml 62

Yine bu ayette de çağrılanın Allah olmadığında; diğer çağrılanın ilah olduğuna sarih bir delil vardır.

Bir başka konu ise Müşriklerin Allah’a inandıklarını artık öğrendin. Hala öğrenemediysen aşağıdaki ayeti de oku:

“Andolsun onlara: ‘Göklerle yeri kim ya­rattı?’ diye sorsan, onlar elbette: ‘Allah’ diyeceklerdir.” (Lokman 25)

وَيَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللّهِ مَا لاَ يَضُرُّهُمْ وَلاَ يَنفَعُهُمْ وَيَقُولُونَ هَؤُلاء شُفَعَاؤُنَا عِندَ اللّهِ قُلْ أَتُنَبِّئُونَ اللّهَ بِمَا لاَ يَعْلَمُ فِي السَّمَاوَاتِ وَلاَ فِي الأَرْضِ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ

Yunus 18. Ve onlara fayda ve zarar vermeyen Allah’tan başka şeylere kulluk (ibadet) ediyorlar. Ve “Bunlar, Allah’ın yanında bizim şefaatçilerimiz.” diyorlar. De ki: “Yeryüzünde ve semalarda bilmediği bir şeyi Allah’a haber mi veriyorsunuz?” O, Subhan’dır (münezzehtir), onların ortak koştuğu şeylerden yücedir.

(Müşriklerin hem Allah’a inanıp hem de şirke düştüklerine delil. Zaten Allah inancı taşımdan birisi müşrik olmaz)

Yunus 18 ayetimiz Şefaat hakkının da Allah’a ait olduğunu, Allah ile aralarını sokmaya çalıştıkları bu eyleminde ayette yasaklandığını gördün.

قُلْ لَا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعًا وَلَا ضَرًّا إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ وَلَوْ كُنْتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوءُ إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ

“(Ya Muhammed) De ki: Allah’ın dilemesi dışında ben ken­dime bile bir fayda ve zarar verecek durumda değilim.” (A’râf 188)

Hal böyle iken nasıl olurda “Şefaat ya Rasulallah” diyebeliriz. Bu isteğimizde istenenin (yani Muhammed s.a.v’in ) bize şefaat etme yetkisi yoktur. Bilakis Şefaat yetkisi tamamıyla Allah’a aittir.

قُل لِّلَّهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا لَّهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

De ki: “Şefaatin hepsi Allah’a mahsustur. Göklerin ve yerin mülkü O’nundur. Sonra O’na döndürüleceksiniz.” (Zumer 44)

“Kişinin, Allah’tan başkasını duasının kabulüne sebep kılması ve onunla tevessülde bulunması caiz değildir… O şöyle demek ister, “Falanca senin salih kullarından olduğu için duamı kabul eyle.” Onun Allah’ın salih kulu olmasıyla berikinin duası arasında ne ilgi, ne bağlantı olabilir? Bu, duada taşkınlıktır.

Dua da Rasulun beyanıyla öğrenilmesi gereken ibadetlerdendir.

Allah’a Yapılması Gereken Duanın, O’ndan Gayrısına Yapılması Şirk Midir? yazısı ilk önce üzerinde ortaya çıktı.

Şirkin Tanımdan önce Tehlikesi:

Ölmeden evvel tevbe etme fırsatı bulamayanlar için, affedilmesi söz konusu olmayan tek suç şirktir.

“Allah, kendisine şirk koşulmasını asla bağışlamaz. Bunun dışındaki günahları ise, dilediği kimse için bağışlar.” Nisa,48-116…“Kim Allah’a şirk koşarsa, Allah o kimseye cenneti haram kılar. Onun varacağı yer cehennemdir. Zalimler için hiçbir yardımcı da yoktur.” Maide, 72…“Sana ve senden öncekilere şöyle vahyedildi: Eğer şirk koşarsan, yaptığın  amellerin boşa gider. Sonunda , hüsrana uğrayanlardan olursun. 39/ 65

Allah subhanehu ve teâlâ, hırsızlık yapmak, içki içmek, faiz yemek, zina etmek gibi küfür ve şirk dışındaki bütün günahları, bunlardan tevbe etmeden ölen mümin kullarından dilediği kimse için affedecektir.(şirk mustesna) Affetmeyi dilemedikleri ise, sünnet ve cemaat ehli âlimlerin icmasıyla, cehennemde ebedî olarak kalmayacaklardır. Ama şirkin cezası diğer günahlarınki gibi geçici değil, sonsuzdur. Şirk koşanın, yapmış olduğu bütün salih amelleri boşa gider. Namaz kılması, zekat vermesi, hatta kelime-i şehadet getirmesi kendisine bir fayda vermez.Cennete girmesi haram edilmiştir . O halde en çok uzak durmamız gereken şey şirktir.Kaçınabilmek için öğrenip bilmemiz en gerekli olan şey de, yine şirktir.

Şirk Nedir?

Şirk; Allah’ı inkâr etmek değildir. Şirk; birden fazla Allah olduğuna inanmak da değildir.

Şirk; Allah ile beraber başka bir Rab, yani yaratan, yaşatan, rızık veren, öldüren ve kâinatı idare eden bir varlığın olduğuna itikad etmek değildir.

Yüce Rabbimiz şöyle buyuruyor:“Onlara, ‘Sizi kim yarattı.’ diye soracak olsan, ‘Elbette ki Allah!’ diyecekler.” Zuhruf, 87….“Onlara ‘Gökleri ve yeri kim yarattı?’ diye soracak olsan, ‘Elbette ki, Aziz ve Âlim olan (Allah) yarattı.’ diyecekler.” Zuhruf, 9; Lokman 25; Zumer 38….“De ki; ‘Sizi gökten ve yerden rızıklandıran kimdir? Ya kulaklara ve gözlere kim sahip? Ölüden diriyi, diriden ölüyü kim çıkarıyor? Kâinatın bütün bu işlerini kim idare ediyor?’ Duraksamadan ‘Allah’ diyeceklerdir.” Yunus, 31.. “Onlara ‘Semavatı ve arzı yaratan, güneşi ve ayı hizmetinize sunan kimdir?’ diye sorsan, elbette ‘Allah’dır.’ diyecekler.” Ankebut, 61…“Onlara ‘Gökten su indirip ölümünden sonra yeryüzüne bununla hayat veren kimdir?’ diye sorsan, elbette ‘Allah’dır.’ diyecekler.”… Ankebut, 63

Şirk: Allaha has kılınması gereken herhangi bir ibadeti,mahlukatından bir şeye yapmaktır.

Öyleyse “Müşrik” ismini hak etmelerine gerekçe teşkil eden esas mesele neydi? Şunlar olmasın ? Zumer 3 “Allah’ın dışında veliler edinenler ‘Biz onlara yalnızca, bizi Allah’a daha çok yakınlaştırsınlar diye ibadet ediyoruz.’ derler.” Yunus, 18“Allah’ın dışında, kendilerine bir zarar ve fayda vermeyecek şeylere ibadet ediyorlar ve ‘Bunlar, Allah katında bizim şefaatçilerimizdir.’ diyorlar”

Şirk, Yeryüzünde Nasıl Başladı?

Allah’ın kitabından sonra en sahih kitap olan Buhari, Nebi aleyhisselam’ın amcasının oğlu olan ve O’nun “Allah’ım, ona tefsiri öğret,” “Onu dinde anlayış sahibi kıl.” diye dua buyurdukları, “tercüman-ı Kur’an” lakaplı Abdullah b. Abbas ra’dan, Nuh Suresi’nin 23. ayetinin tefsirini şöyle aktarmaktadır: “Sakın ilahlarınızı bırakmayın! Sakın ha! Vedd’i, Suva’yı, Yeğus’u, Yeuk’u ve Nesr’i terketmeyin.” İbn-i Abbas ra der ki: “Bunlar, Nuh’un kavmindeki salih insanların isimleriydi. Onlar ölünce şeytan; onların kavimlerine, onların oturdukları yerlere anıtlar dikip bu anıtlara o salihlerin isimlerini vermelerini telkin etti. Onlar da böyle yaptılar. İlk zamanlarda bunlara ibadet eden olmadı. Sonra nesil değişip ilim unutulunca onlara ibadet edilmeye başlandı.” Buhari, Sahih, 4920

Kureyş putlarından bahseden rivayetlerde de , Lat ismindeki putun, aslıda hacılara yemek pişirip dağıtan salih biri olduğu, ölünce mezarı üzerine yapılan türbenin sonradan bu hale geldiği bilinmektedir.Yine Buhari’nin rivayet ettiğine göre, İbn-i Abbas ra “Lat, hacılara sevik pişiren bir adamdı.” Buhari, Sahih, 4859 …Müşriklerin, Allah’a ortak ettikleri ilahlarının, taş ve tahtadan ibaret olmadığının en açık delili, Allah subhanehu ve teâlâ’nın şu buyruğudur: “Onların dua ve ibadet ettiği bu kimselerin bizatihi kendileri, acaba hangisi Allah’a daha çok yaklaştırır diye vesile isteyen, O’nun rahmetini ümid edip azabından korkan kimselerdir.” İsra, 57

Örümcek ağından daha zayıf bazı gerekçelere delil diye sarılanlar inatla görmezden gelseler de Efendimiz aleyhisselam’ın; hıristiyanların Meryem oğlu İsa’yı övmede aşırıya gittikleri gibi bizim de O’nu övmede aşırıya gitmemizi men ederek, yalnızca bir kul ve elçi olduğuna dikkat çekmesi, peygamberlerinin kabirlerini mescid edinenlere lanet okuyup bizi böyle yapmaktan nehyetmesi, ölen bir kişinin kabri üzerine mescid bina edenleri yaratılmışların en şerlisi demesi, kabirlerin kireçlenmesini, üzerlerine yapı yapılmasını ve yazı yazılmasını yasaklayarak yüksek kabirleri düzlemeyi emretmesi, bu söylediğimizin sahih sünnetten en açık örnekleridir.

Nebi aleyhisselam’ın, güneşe secde etmek aklının ucundan bile geçmeyen Müslümana, Allah için kıldığı namazı güneşin doğması ve batması esnasında kılmasını yasaklamıştır.Yoluna uymakla emrolunduğumuz raşid halifelerden Ömer ra’ın, insanların bu konuda fitneye düşerek ayaklarının kayması endişesiyle, altında Nebi aleyhisselam’a biat edilen ağacı kestirmesi(İbn-i Ebi Şeybe, Musannef, 5/179 no: 7627; İbn-i Hacer, isnadının Sahih olduğunu söyler. Fethu’l-Bari, 7/448) de güzel örneklerdendir.

Delil zannettikleri şeylerle insanları hakkın yolundan alıkoyanlar inatla görmezden gelseler de, bugün İslam coğrafyasının -Allah’ın rahmet ettikleri hariç- her köşesiyle, bizim ülkemizin hemen hemen her köy ve kasabasında, Allah’ın dışında dua edilen, medet beklenen, kurban kesilip adaklar adanan ve etrafında tavaf edilen bir sürü türbenin, özellikle de mübarek olduğu söylenen gün ve gecelerde hınca hınç dolup taşması, İblis’in bu ümmetin bir kısmını saptırıp cahiliyye dinine döndürmede ne kadar başarılı olduğunun en acı ve açık göstergesidir. Bütün bunlar olurken kıllarını bile kıpırdatmayanlar, bunlara mani olmaya çalışıp insanları Nebi aleyhisselam’ın davet ettiği tevhide çağıranlara vahhabi vb…diyorlar.

Tevhid

Bir şeyi birlemek, bir ve tek olarak kabul etmek anlamına gelir. Yüce Rabbimiz şöyle buyurmaktadır:

“Nuh’u kavmine gönderdik ve o şöyle söyledi ‘Ey kavmim! Yalnızca Allah’a ibadet edin! O’ndan başka tapılacak bir ilahınız yoktur.’” Araf, 59.. “Senden önce gönderdiğimiz her bir Rasûl’e mutlaka şöyle vahyederdik: ‘Benden başka hak ma’bud yoktur. Öyleyse sadece Bana ibadet edin.’ Enbiya, 25…Bu ayetlerden açıkça anlaşılmaktadır ki; Rasûllerin daveti, Allah’ın varlığını ve alemlerin Rabbi olduğunu anlatmak değil, zaten kavimleri tarafından da kabul edilen bu gerçekler üzerine, ibadetin yalnızca Allah’a yapılması, O’nun dışında -kim olursa olsun- hiç kimseye bu ibadetten bir pay verilip O’na ortak edilmemesi meselesiydi.

Lailaheillallah’ın anlamı:

İlah kelimesi, ibadet edilen, mabud anlamına gelmektedir. Eğer ilah kelimesi, -bazılarının anladığı gibi- “Rab,”veya “yoktan var etmeye gücü yeten” yada “hiçbir şeye muhtaç olmayan, ama herkesin O’na muhtaç olduğu” veya Allah birdir” anlamlarına geliyor olsaydı, Nebi aleyhisselam müşrikleri “Lailaheillallah” sözüne çağırdığında buna karşı gelmez, “Biz zaten bütün bunları Allah’tan başka yapan olmadığına inanıyoruz.” derlerdi.  Ama onlar Arap oldukları için “ilah” kelimesinin, “ibadet edilen, mabud” anlamına geldiğini, bu sözü kabul etmekle Allah’ın dışında dua edip, medet isteyip, adak adayıp kurban kestikleri aracılarını bir kenara bırakarak, bütün bu ibadetleri sadece Allah’a yapmaları gerektiğini iyi biliyor, bu yüzden de onu söylemekten imtina ediyorlardı. Bu söze davet edildiklerinde; “Bütün ilahları bir ilaha mı indirgiyor? Doğrusu bu şaşılacak bir şey!” Sad, 5 (ebu cehil bile kelimei tevhidi bugünkü hocalardan daha iyi biliyorlardı.!)

“Lailaheillallah”ın manasını “Allah’tan başka mevcud ilah yoktur” şeklinde de anlayamayız.

Zira Allah’ın dışında ilahlar çokça vardır. Ancak yaratma ve rızıklandırmadan, yani Rablikten bir payları olmadığı gibi, ibadetten de bir payları yoktur. İlahlıkları haksız ve bâtıldır.

Öyleyse “Lailaheillallah”ın mutlak olarak doğru anlamı şudur: Allah’tan başka ibadet edilmeye layık hak ilah, mabud yoktur. Her bir çeşidiyle ibadet edilmeye bir tek O layıktır. Mülkünde -ittifakla- ortağı olmadığı gibi, ibadetinde de hiçbir şey ve hiç kimse O’na ortak edilemez. Zuhruf 26-27: “Hani İbrahim, babasına ve kavmine, ‘Beni yaratan hariç, ben sizin taptıklarınızdan beriyim. Beni doğruya ulaştıracak olan O’dur.’ demiş ve bunu belki dönerler diye kendisinden sonrakilere baki bir söz olarak bırakmıştı.”

“De ki: Ey kitab ehli! Sizinle bizim aramızda eşit olacak bir kelimeye gelin. Allah’tan başka hiçbir şeye ibadet etmeyelim. Allah’ın dışında birbirimizi rabler edinmeyelim.” Al-i İmran, 26, 27

“Lailaheillallah” kelime-i tevhidini; doğru anlamını bilmeden, bunda hiçbir şüphe duymadan,buna iman etmeden ve Allah’ın dışında ibadet edilen bütün tağutları inkâr etmeden söyleyen bir kişiye, lafzını binlerce kere tekrarlasa bile -ilim ehlinin icmasıyla- hiçbir faydası olmayacaktır.

(Allah’ı Rab olarak kabul etmek, sadece O’na ibadet etmeyi gerekli kılar.)

“Ey insanlar! Sizi ve sizden öncekileri yaratan Rabbinize ibadet edin.Umulur ki böylelikle sakınmış olursunuz. O Rab ki, yeryüzünü sizin için bir döşek, göğü üzerinize bir tavan yaptı. Gökten size su indirdi de onunla size

rızık olacak ürünler çıkardı. Artık hâlâ bile bile Allah’a eşler koşmayın” Bakara, 21-22

“Ey insanlar, size bir misal veriliyor, iyi dinleyin. Onların Allah’ın dışında dua ettiği şeyler, bunun için bir araya toplansalar bile, asla bir sineği dahi yaratamazlar Hac, 73

Ateistlere en güzel cevap hazırlayanlar,kevni ayetler üzerinde ciltlerce kitap yazan bir cemaatin lideri sıkıştığında “Yetiş ya Hamza!” diyorsa artık ne diyelim.

Şirkin tehlikesi yazısı ilk önce üzerinde ortaya çıktı.

Biz de bu söze şöyle karşılık veririz; Rasulullah’ın (s.a.v.) muhatap olduğu insanlara (başta sahabelere) kendilerinden önceki Yahudi-hırıstiyan vs… delalet fırkalarını örnek vererek, sahabelerin de aynı hataya düşmemeleri istenmiştir.

Mesele şu; verilen örneklerdeki hususlar sizde var mı yok mu? Varsa; iş size kalmış, yoksa; boş verin, kızmaya gerek yok.

Bize diyorlar ki; neden Mekkeli müşrikler ve diğer müşrikler için inmiş olan ayetleri bize okuyorsunuz.? yazısı ilk önce üzerinde ortaya çıktı.