Tartışmaları son zamanlarda bir takım cahillerin “Elbani sadece muhaddistir fakih değildir” sözleri ile gündeme gelmektedir. Bu ifadelerin sosyal medyada yayılması üzerine ulemaya tevcih edilen sorularda ulemanın verdiği cevaplar müşterektir. Ulema, Şeyhin hadisteki mütemekkinliğini kabul ettiği gibi fıkıhtaki inceliğini de kabul ve itiraf etmektedir. Zaten hadis olmadan fıkhın istikamet üzere olması da muhaldir. Şeyhin ilmi derinliğini burada ifade etmemiz okuyucuyu yoracaktır. Binaenaleyh Şeyhin ilmi derinliğini öğrenmek isteyenler eserlerine müracaat edebilirler. Bizler “Şeyh muhaddistir ama fakih değildir” diyenlere, Şeyhin fıkıhının derlendiği aşağıdaki kitab ile cevap vermeyi kafi buluyoruz. Aşağıdaki eserin adı “Allame Elbani’nin Fıkıhtaki Mirası”dır. Eser 18 ciltten oluşmaktadır.

“Şeyh Elbani Fıkıhta Faciadır” Sözüne Cevap!

Şeyh Ebu İshak el-Huveyni (rhm)’ye “Şeyh Elbani muhaddis mi yoksa fakih mi?” diye soruluyor. Ebu İshak (rhm) “Şeyh Elbani hem hadiscidir hem de fakihtir” diyerek cevap veriyor. Yine Ebu İshak (rhm)’ın dediği gibi muhaddislerin fıkıhtan anlamadıkları iddiası öteden beri gelen bir adettir (iftiradır). Ne yazık ki bu iftiralara İmam Ahmed ve daha bir çok muhaddis maruz kalmıştır. Şeyh Elbani’nin “fıkıhta facia” olduğu iftirasında bulunan mürekkeb cahiline uzun uzun cevap vermeyi değil aşağıda bulunan eser ile cevap vermeyi kafi görüyorum. Resimdeki eser toplam 18 ciltten oluşmaktadır. Şeyh Elbani(rhm)’nin fıkıh alanındaki görüşlerinin cem edildiği bir eserdir. Şeyhin fıkıhtan anlamadığını iddia eden biri ya şeyhi tanımıyordur veya hased sahibi bir cahildir.

Bizleri Takip edin

Cihan Elmas

16.07.2020

Muhaddis Mi Yoksa Fakih Mi yazısı ilk önce üzerinde ortaya çıktı.

Yaklaşık dört ay önce (20.03.2019) Youtube kanalına yüklenen bir videoda, Mahmut Ustaosmanoğlu cemaatine intisablı olarak bilinen İsmail Hünerlice’nin, asrın muhaddisi Şeyh Elbani (rhm) hakkındaki ilimsiz ve edepsiz sözleri bize de ulaştı.

İsmail Hünerlice’nin gayri ahlaki ifadeleri ve iftiraları bizleri bir kez daha mutasavvıfların ilmi cehaletlerine ve ahlaki durumlarına şahit tuttu.

Kendisi konuşmasında öncelikli olarak  Şeyh Elbani (rhm)’nin fiziki durumunu hedef alarak mahluku tahkirden halıkı tahkire gittiğinin gözden kaçırıyor. Nasıl ki imarı tahkir mimarı tahkir ise, mahlukun yaratılışını tahkir de halıkın yaratışını tahkir ifade eder. Oysa ki Allah azze ve celle Al-i İmran suresinde

هُوَ الَّذِي يُصَوِّرُكُمْ فِي الأَرْحَامِ كَيْفَ يَشَاءُ لاَ إِلَـهَ إِلاَّ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

“O sizi rahimlerde dilediği gibi şekillendirendir. Ondan başka ilah yoktur O aziz ve hakimdir.”[1]

Hucurat suresinde ise

يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُم مِّن ذَكَرٍ وَأُنثَى وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوباً وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ إِنَّ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ

“ Ey insanlar biz sizi bir erkek ve bir dişiden yarattık. Ve sizi birbiriniz ile tanışmanız için  kabileler kıldık. Şüphesiz sizin Allah katında ki en faziletliniz Allah’tan en çok sakınanınızdır. Şüphesiz ki Allah alim ve habirdir”[2]

Sahih-u Muslim’deki rivayette ise Rasulullah (s.a.v) şöyle buyuruyor.

قَالَ: قالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ: إِنَّ الله لا يَنْظُرُ إِلى أَجْسامِكْم، وَلا إِلى صُوَرِكُمْ، وَلَكِنْ يَنْظُرُ إِلَى قُلُوبِكُمْ أبي هُريْرة عَبْدِ الرَّحْمن بْنِ صخْرٍ

“Şüphesiz ki Allah sizlerin cisimlerinize bakmaz, suretlerinize bakmaz ancak Allah kalplerinize bakar”[3]

Yine Müslim’in tahric ettiği bir hadis de çirkinliğinden dolayı kimsenin kız vermediği ve Rasulullah’ın bizzat kendisinni evlendirdiği bir sahabeden bahsedilir. Culeybib. O da yaratılış olarak sairlerine nisbeten beğenilmeyen birisi idi.

Ayrıca İsmail Hünerli’ye bir ayna almasını tavsiye ediyorum ama onunda öncesinde kalbini temizlemesini nasihat ediyorum.

İsmail Hünerlice’nin Şeyh Elbani Hakkındaki İftiraları :

2. İDDİA

“İmam Buhari’ye dil uzatıyor tahkir ediyor.” Diyor. Açık yalan ve iftira. Buhari’de zayıf var mı yok mu vb gibi ilmi çalışmalar eserin sahibini tahkir değil ilmi bir çalışmadır. Eğer Elbani (rhm)’nin bu gayreti Buhari’ye hata ise ulemanın tamamı bir birini tahkir etmiş olarak anlaşılır.

3. İDDİA

Şeyh’e İngiliz ajanı. İslam iddia sahibinden ispat ister. Şayet ispat edemez ise müfteri hükmü giyer ve sopalanır. Şahitliği de duruma göre kabul edilmez. Şayet ajansa bunun ortaya çıkması için ya itiraf ye belgeli ispat gerekir. Kişinin kendi görüşü yani zannı sadece yalan ve iftiradır. Zan ise sözlerin en yalanıdır. Ve Allah bizleri bundan sakındırmıştır. Eğer şahsi kanaatlerimiz bizlere gelişi güzel konuşma hakkı tanısa idi İsmail Hünerli’de Rusya’nın köpeği Ramazan Kadirovun uşağı derdim. Zira Kadirov, Mahmut Ustaosmanoğluna el öpmeye gelmişti. O zaman sofilede Rus ajanı derdik.

      4.İDDİA

“Vahabbiler bunun sapık görüşlerine dayanamadı kovdular” diyor.

Yani iki buçuk dakikalık bir konuşmada bu kadar yalan ve iftirayı sığdırmak için bu işin okulunu okumuş olmak lazım. Gerçi tasavvuf ehli hak ehline öteden beri sürekli iftira ediyor. Herhalde o da iftirayı medreselerinde öğrendi. 

Elbani masumdur demiyoruz, hatasız da demiyoruz. Alimlerin masum olması, hata yapmaması, Allah ile konuşması, nebi ve rasullerden üstün olması, cenneti cehennemi ellerinde tutması bizim değil sizin ve şianın iğrenç akidesidir.

Elbani (rhm) dayanılmayacak bir fikri yok ama size gerçekten dayanılmayacak bir fikir söyleyeyim. Mesela İmam Rabbi dediğiniz imamınızın Mektubat’da Allah’ı kanın fercine yerleştirmesi sizin sapık inancınız.

Mesela İbn Arabi’nin Allah’ı kendisine secde ettirmesi sizin sapık inancınız.

Mesela Beyazıti Bistami’yi görmenin Allah’ı görmekten 70 kat üstün olduğunu söylemek sizin iğrenç inancınız. 

Daha Allah ile görüşmelerinizi, onu tüyüz oğlan gibi yatağınıza alma hayalinizi saymıyorum…

ALLAH’IM ONLARIN SANA ATTIĞI İFTİRALARDAN SANA SIĞINIRIM !

      5.İDDİA

“Sahabe yanlış duydu diyor, Sahabe yalancı mı  ?” Sahabe ne duyduğunu bilmiyor” diyor.

Usulü hadis konusunda o kadar cahil ki ; birisinin duymaması veya görmemesi onun yalancı olduğu anlamına geliyor. Usulde bir sürü kaide var, müsbet menfiye mukaddemdir diyor. Hiç kimse duymayan birini yalancılıkla itham etmemiştir.

Elbani (rhm) “Sahabe (muayyen şahıs) bunu duymamıştır” demesi ona yalancı demesi manasına mı geliyor.

Üçüncü cümlede ise güya Elbani ashab için “onlar ne duyduklarını bilmiyor” demiş. Bunu ispat etsin bakalım nerede demiş?

6. İDDİA

Ömer (r.a) için zayıf dedi diyor. Ömer yanlış yaptı diyor. Sonra da iftira etmiyorum diyor.

Bal gibi de iftira ediyor.

Ömer hata etti demesi kadar tabii bir durum olamaz. Ömer (r.a)  vahy almıyor ve o bir beşer. Hatadan ari olan Allah’tır. O hata etti derken Aişe annemizin de Ömer (r.a) için “Allah ona merhamet etsin o bu sohbetin yarısında geldi, bunları işitmedi” dediği varid. Aişe annemizin istidraki mevcut.

06.07.2019

Cihan ELMAS

[1] Al-i İmran 6

[2] Hucurat 13

[3] Müslim

Müfteri İsmail Hünerlice’nin Şeyh Elbani Hakkındaki İftiralarına Cevap yazısı ilk önce üzerinde ortaya çıktı.

“Tasavvuf, İslam dünyasında kendi içsel dinamikleri doğrultusunda mı doğdu ve gelişti, yoksa Hint, Yunan ve Fars kültürlerinden İslam Dünyasına geçip daha sonra İslami bir renge mi büründü?” sorusunun uzun uzadıya cevabı verilebilir.

Ancak bunun cevabını vermeye başlarken ilk dönem tasavvuf  büyüklerinin kahir ekserisinin Fars kökenli olduğu unutulmamalıdır.

İkincisi ise Tasavvufun ilk dönem zühd, vera, takva vb İslami isimleri öne çıkarmasının hemen ardından, yani çok kısa bir zaman sonra  Yunan ve Hint felsefesini benimseyip, Vahdeti’l Vucud veya Vahdeti Şuhudu kabul edip intişarına kalkışmaları, Tasavvufun İslam menşe’li olmadığının, sadece İslami kisveye büründüğünün de bir ispatıdır.

Zira takva, vera ve zühd İslam’da zaten var olan hususlardandır ancak Vahdeti’l Vucud veya Vahdeti Şuhud İslam’a göre ilhad küfür ve şirktir.

Binaenaleyh İslam ümmetinin içerisine sokulmak istenen bu küfür akideyi, önce kendilerini İslam’a nisbet ederek yapmışlardır.

Tasavvuf Ve Diğer Dinler

• Tasavvuf ve Hinduizim
• Tasavvuf ve Yahudilik
• Tasavvuf ve Hristiyanlık
• Tasavvuf ve Mekkeli Müşrikler
• Tasavvuf ve Şiilik

Başlıklarını araştırırsanız Tasavvufun onlara olan benzerliği, İslam’a olan benzerliği ile mukayese bile edilmez.

Tasavvufda, İslam’da var olan bir kaç cüzden başkasını görmeniz çok zor olacaktır. Onun için Tasavvuf dininde İslam dinine benzeyen şeyler olduğunu doğrudur ancak tasavvuf İslam’dandır diyebilmek çok zordur.

Yukarıda zikredilen her dinden bir şeyler alınarak teşekkülünü tamamlamış bir dindir tasavvuf.

Zira Allah ile görüşebilen, vahiy alabilen, kendilerine has olarak Allah tarafından yazdırılmış kitaplara sahip olan, kalpleri ve geleceği bilen velileri, öldükten sonra dahi dirilerin yardımına koşacağını vaad eden kutupları olan bir İslam bilmiyoruz biz. Bu bahsedilenler tasavvuf dinini itikad esaslarındandır.

Bizler Takip Edin

Cihan Elmas

06.02. 2019

Tasavvuf Ve Diğer Dinler yazısı ilk önce üzerinde ortaya çıktı.

1. Ebu Bekr el-Esram,
2. Abdullah b. Ahmed (İmam Ahmed’in Oğlu)
3. Ebu Bekr el-Hallal
4. Ebu’l Kasım et-Taberani
5. Ebu’ş Şeyh el-Asbahani
6. Ebu Bekr el-Acurri
7. Ebu’l Hasan ed-Darakutni
8. Ebu Abdullah b.Mendeh
9. Ebu’l Kasım el-Lalekai
10. 1Ebu Abdullah b. Batta
11. Ebu Amr et-Talemenki
12. Ebu Nuaym el-Esbahani
13. Ebu Bekr el-Beyhaki
14. Ebu Zerr el-Herevi

Yukarıda zikredilen Alimlerin bazılarının Sünen isimli eserleri şöhret bulmuşken bazılarının bir çok eseri ehlince değer bulmuş ve kaynak eser olarak çokça ihtiyaç duyulmuştur.

Mesela Abdullah b. Ahmed’in Sünnesi, İbn Mendeh’nin Tevhid ve İman isimli eserleri, Lalekai’nin İtikad isimli eseri şöhret bulurken Taberani ve Beyhaki’nin bir çok eserine ciddi ihtiyaç duyulmuştur.

İbn Teymiyye (rhm) bu eserleri كتب تسعة Dokuz Kitab’ın dışında zikretmiştir. Çünkü Şeyhu’l İslam, İmam Buhari’nin Sahihi için:

“Tasnif olunmuş ve bablara ayrılmış kitaplar içerisinde Muhammed b. İsmail el-Buhari’nin Sahihinden daha faydalı bir kitap yoktur” demiştir.

Dokuz Kitaba gelince onlar

1. İmam Buhari’nin Sahihi,
2. İmam Muslim’in Sahihi
3. Ebu Davud’un Süneni
4. İmam Tirmizi’nin Sünnei
5. İmam Nesei’nin Süneni
6. İbn Maca’nın Süneni
7. İmam Ahmed’in Müsnedi
8. İmam Darimi’nin Süneni ve
9. İmam Malik’in Muvata isimli eseridir.

Bizleri Takip Edin

İbn Teymiyye’nin Tavsiye Ettiği Kitaplar yazısı ilk önce üzerinde ortaya çıktı.

Ailenin içinde yaşadığı ülkenin doğasının ve halkının çocukların eğitimine etkisi bulunmaktadır.

Şöyle ki; Kötülerin ve bozguncuların yaşadıkları ülkeler iyilik ve fazilet ehli kimselerin yaşadıkları ülkeler gibi değildir. Zira kötülerin kötülüğü ailelere ve çocuklara da yansır, iyilerle arkadaşlık edenler ise kötü olmazlar.

Bu nedenledir ki hicretin, bozgunculuğun olduğu topraktan iyilerin toprağına doğru olması öngörülmüştür.

Ayrıca 99 kişiyi öldürdükten sonra bir de rahip öldürerek sayıyı 100’e tamamlayan adama da bu durumda memleketini terk edip, halkı Allah’a ibadet eden bir memlekete gitmesi ve onlarla birlikte Allah’a ibadet etmesi emredilmiştir.

Buhari 3470.

Bir çocuk evden çıktığında sokaklardaki çocukların video, televizyon, sinema ekranlarındaki kötü görüntüleri seyrettiklerini görünce nefsi hemen aynı görüntüleri izlemeyi arzu edecek ve onlardan kötülük öğrenmiş olacaktır.

Aynı şekilde evinden çıkan çocuk çocukların kötü ve zararlı oyunlar oynadıklarını görür ve bunları onlardan kapar.

Evden çıkan kız çocuğu da evden çıktığında akranlarının açık saçık giyindiklerini gördüğünde bunu onlardan hemen öğrenmiş olur.

Ondan dolayı Bir baba, sakinleri kötü ve bozguncu kimselerden oluşan bir apartmanda, semtte veya köyde yahut da halkı yoldan çıkan ve küfre düşen bir ülkede ikamet ettiği zaman bu kötülükler hem ona hem de çocuklarına sirayet eder.

Öyleyse böyle bir yerden iyiliğin yaygın olduğu bir yere taşınması gerekir. Korunan ise Allah’ın koruduğu kimsedir.”

Mustafa ADEVİ / Çocuğumu nasıl terbiye ederim?

Bizleri Takip Edin

Ailenin Yaşadığı Ülkenin Doğası Ve Sakinlerinin Yaşantısının Çocuk Eğitiminde Etkisi yazısı ilk önce üzerinde ortaya çıktı.

“İlim ehli okuyabilir ama avam için zararlıdır.” şeklinde bir cevap veriyor.

Bizler de cevap olarak deriz ki :

İbn Teymiyye (rhm)  muhtelif konular da eserler te’lif etmiştir. Farklı dallarda mutehassıs olmuş ilim ehli yetiştirmiş birisidir. (İbn Kayyım, İbn Kesir, İmam Zehebi vb).

Takdir edersiniz ki İbn Teymiyye ilmi anlamda muhaliflerinin dahi inkar edemeyeceği bir ilme ve münazara usulüne vakıf birisidir. Henüz hayatta iken Şeyhulislam ünvanını almıştı.  Onun kitapları alim, ilim talebesi ve avam olan herkese çokça faideler vermektedir.

İman ve akaideye taalluk eden meseleleri içerisinde barındıran “Mu’cemu’l Fetava” gibi bir eseri bulunduğu gibi,

Hristiyanlara reddiye olarak yazdığı “ Cevabu’s Sahih,

Rafıziliğe reddiye olarak te’lif ettiği “Minhacu’s Sünneh”

Mu’tezileye yazdığı “Te’arudu’l Akli ve’n Nakli”

Hariciliğe reddiye olarak yazdığı “ Risaletu’l Mardiniyye” ve daha birçok eserleri mevcuttur.

İbn Teymiyye’nin te’lif etmiş olduğu bu eserler kadrini bilinenler nazarında muazzam bir konuma sahiptir. İbn Teymiyye’nin bu eserleri öyle bir değer taşımaktadır ki; kendisini tekfir eden, dalalet ve sapıklıkla itham eden tasavvuf ehli, mu’tezileye reddiye verirken onun kitaplarından istifade etmiştir. Mu’tezile ise mutasavvıflara reddiye verirken yine Şeyhu’l İslam’ın eserlerinden isifade etmiştir. Bununla da kalmamış Siyasetu’ş Şer’iyye adlı eseri Osmanlıca’ya terceme edilerek Osmanlı siyasetinde yer bulmuştur.

Binaenaleyh gerek ilmin derinliklerine dalanlar olsun gerek ilmin kıyısına yanaşanlar olsun şayet ibn Teymiyye’den sonra yaşamışsa o kişi İbn Teymiyye’yi ömrünün herhangi bir anında muhakkak gündemine almıştır.

Bu denli ilme sahip olan İbn Teymiyye’den kimin daha çok istifade edeceği sorusuna verilecek cevap,  elbette ki “Alimler” olacaktır. Ancak bu cevap, avamın onun kitaplarını okuyamayacağı anlamına gelmemektedir. Aslında mezkur soruya verilen cevap çokta şaşırılacak türden değildir. Nitekim, bu toplum öyle fetvalar duydu ki, o fetvalar dolayısıyla insanlar anlaşılması ve okunması emredilen Kur’an’ı bile anlayamayacaklarını zannederek Kur’an’ı terk ettiler.

Bu fetvalarının zemininde yatan asıl mesele ise, ilmin asıl kaynağından alınmasının önüne geçmek ve avamın cehaletinden istifade etmektir. Ve yine avamın, hoca bilinenlerin hatalarına şahit olmalarının önüne geçmektir. Böylelikle, ortaya çıkacak bazı rahatsız edici soru(n)ları engellemektir.

Şeyhu’l İslam İbn Teymiyye’nin kitabını okuyan insanlar, Şeyh’in Kitap ve Sünnet’ten yaptığı nakiller ile, malum müşkülatlara verdiği reddiyeleri görecek ve tasavvuf vb. oluşumların batıllığının farkına varacaktır. Tabi bu durum bazılarını son derece rahatsız edecektir. Bunu engellemek için de bugün farklı bir yöntem kullanılmaktadır. Zamanında onu susturmak için zindanlara atanların (tasavvuf ehlinin) yolundan gidenler, bugün onun sesini kısabilmek için, kitaplarından istifadeyi engellemeyi kendilerine bir borç bilmektedirler. 

Netice olarak, tasavvuf akidesini terk ederek, İbn Teymiyye’ye talebe olan İbn Kayyım (rhm), tasavvufu tasvib eden  kimselerin bazı şeyleri daha dikkatli analiz etmeleri için büyük bir örnektir.

İbn Teymiyye’nin Kitapları Okunur Mu?

Cihan Elmas

Bizleri Takip Edin

İbn Teymiyye’nin Kitapları Okunur Mu? yazısı ilk önce üzerinde ortaya çıktı.

Erbabı tarafından dinî bir mesele üzerinde varılan icmâ ‘a muhalefet etmek caiz değildir  ; çünkü , ümmet dalâlet üzerine icmâ etmez ve şeriata muhalif hüküm vermez. Ancak , icmâ hakkında bilinmesi gereken pek çok kaide vardır. Çoğu kimseler , icmâ davasında bulunmayı kolay sanırlar  ( müsâhele  ) ; böylelerinin  , üzerinde hiç bir icmâ olmamış,  hatta doğrudan Kur’an ve sünnete muhalif meseleler hakkında dahi icmâ davasında bulundukları görülür. Bazı kimseler de dört mezhep müctehidinin üzerinde ittifak ettikleri görüşlerin icmâ hükmü vermek isterler. Meşhur dört imamın veya diğer müctehidlerin sözleri  , muhalefeti caiz olmayan hüccetlerden değildir. Sırf dört müctehidin ittifak etmesiyle şer’i icmâ olmaz. Bunun içindir ki söz konusu imamlar,  delilleri bölüşmeksizin körü körüne taklit edilmelerini menetmişler  ; Kur’an ve Sünnete aykırı görülen görüşleri ile amel edilmemesini öğütlemişlerdir.

Şüphesiz tüm hadisleri bilmek ümmetten hiç kimseye nasip olmamıştır. Seferde ve hazarda,  gece-gündüz Fahr ‘i Kainat Efendimiz’ in yanından ayrılmayan Hz.Ebûbekr es-Sıddık’tan dahi bazı hadisler gizli kalmış ise başka müctehidlerden hiç kalmaz mı ? Husûsan  , müctehidlerin yaşadığı dönemde muhaddisler çok dağınıktılar ; hadis kitapları da onlardan sonra telif ve tedvin edilmiştir. Bunun içindir ki mezheblere tâbi olan alimlerden pek çoğu sayısız meselede kendi imamlarının sarîh sözlerine ( hüküm , görüş ) dahi muhalefet etmişlerdir.

İcmâ İctihad ve Taklid

Cihan Elmas

Bizleri Takip Edin

İcmâ İctihad ve Taklid yazısı ilk önce üzerinde ortaya çıktı.

Dalalet ehli, ehli sünnet ile ilmi mücadeleden her daim çekindiği için fiziki müdahaleyi tercih etmişlerdir. Hatta bazıları ehli sünnet ulemasını bir çok iftiralara maruz bırakarak yöneticilere dahi şikayet etmişlerdir.

İmam Ahmed (rhm)’in cehmiler tarafından gördüğü eziyet, bahsini ettiğimiz mevzunun en bariz misallerindendir.

Bununla beraber ismini burada zikredemeyeceğimiz onlarca alim ya meydanlarda yahut da zindanlarda fırak-i dalle tarafından eziyetlere maruz bırakılmıştır.

İşte bunlardan biri de Şeyhulislam Ebu’l Abbas Takiyuddin İbn Teymiyye el-Harrani’dir. (ö.1328)

Ehli sünnetin tevhid inancını fitnelerin ayyuka çıktığı bir dönemde müdafaa eden İbn Teymiyye rahmetullahi aleyh, hem yöneticilerin hem de mutasavvıfların çirkin saldırılarına maruz kalmıştır.

Ömrünün 1/3 ne tekabül eden zindan hayatı anlattıklarımızın ispatıdır. 60 kusur yıllık ömrünün yaklaşık 19 yılının zindanlarda geçmesi İbn Teymiyye’nin muhaliflerinin sadrına saldığı korkunun azametini ortaya koymaktadır.

Dönemin mutasavvıfları kendi batıllarının açığa çıkmasından duydukları korku ile İbn Teymiyye’yi dönemin yöneticilerine iftiralarla şikayet ederek zindana attırdılar. Onu susturmak istediler. Davasının intişarına mani olmak istediler.

Tıpkı bugün yine onu iftiralarla karalamak ve halkın nazarında itibarını zedelemek isteyenlerin yaptıkları gibi. O gün İbn Teymiyye’nin bedenini hapsetmek isteyenlerin artıkları, bu gün O’nun sözlerini hapsetmek istiyorlar.

Peki İbn Teymiyye’yi Susturabildiler mi?

Hayır.

İbn Teymiyye (rhm) zindanı kendisine mekteb eyleyerek ilmi çalışmalarına orada da davam etti. Akaid, hadis, fıkıh, tefsir, siyaset ve daha bir çok dalda eser te’lif eden İbn Teymiyye, bununla da yetinmeyip bir çok alim (İbn Kayyım, İbn Kesir, Zehebi…) yetiştirdi.

Kalemiyle, kılıcıyla, yetiştirdiği talebeleriyle İslami mücadeleyle özleşen İbn Teymiyye’yi ne o gün ne de bugün susturamadılar.

Zindanların karanlıklarından, gündüzün aydınlığına rağmen karanlıklarda kalanları aydınlatan ibn Teymiyye, kendi asrına güneş olduğu gibi asrımıza da güneş olmaya devam etmektedir.

İbn Teymiyye’nin önünde bulut olmaya çalışanlar ne o gün ne de bugün amaçlarına ulaşamamışlardır.

Kitapları mücessime ve müşebbiheye reddiyeler ile dolu olan ibn Teymiyye, muhalifleri tarafından mücessime olmakla iftiraya uğratıldı. Müfteri İbn Battuta yalanlarla dolu tarihine bir yalan daha ekleyerek İbn Teymiyye’yi müşebbihe olmakla karalamaya çalıştı.

Allah’a hamd olsun ki kendisi hayatta iken kendisi, vefatından sonra talebeleri, daha sonra insaf sahipleri ve bu gün de ehli sünnet İbn Teymiyye’yi müdafayı kendisine bir borç bildi. Maruz kaldığı iftiraların tamamından onu beri kıldı.

Mühürlü kalpleri, perdeli gözleri açan Allah’a hamd olsun. Hidayeti hak edene hidayeti, dalaleti hak edene dalaleti isabet ettiren Allah’a hamd olsun.

Hamd Kitabına Hadm ile Başlayan Allah’a Mahsustur.

Bizleri Takip Edin

Cihan Elmas

22.07.2020 / BURSA

İbn Teymiyye’yi Susturabildiler Mi? yazısı ilk önce üzerinde ortaya çıktı.

Hani bazen deriz ya neresinden tutsak elimizde kalıyor.. Bu cübbeli de tam olarak böyle işte.

Hanefi Alimlerinden Sadatları İbn Teymiyye’yi hayırla Yad Etmiş

İbn Teymiyye Aklını Alabildiğine Kullanmış Ancak Kendini Aklına Kullandırtmamıştır

Şeyh Muhammed Ebu Said el-Yarbuzi’nin de dediği gibi İbn Teymiyye Aklını Alabildiğine Kullanmış Ancak Kendini Aklına Kullandırtmamıştır.

Veya yine Ebu Said el-Yarbuzi’nin : ” Bizler tasavvuf ehli gibi aklı yok sayan bir topluluk değiliz, mu’tezile gibi aklı ilah edinen bir topluluk da değiliz. Bizler aklı vahye teslim etmekle yükümlüyüz” demiştir.

Yine Ebu Said el- Yarbuzi’nin dediği gibi : “Akıl vahşi bir at gibidir terbiye etmeden binemezsin”

İbn Teymiyye’nin İlmi Aklını Geçmiştir yazısı ilk önce üzerinde ortaya çıktı.

Son günlerde sosyal medyada İbn Teymiyye üzerinden başlatılan bir münazarayı edep ve ilimden epey uzaklaşarak devam ettirmeye çalışan Ebu Bekr Sifil, hem Şeyhu’l İslam’a hem de onu müdafaa edenlere gayri ahlaki bir uslub ile cevap vermekte ve iftira etmektedir. Ben gündemde olan tüm konular hakkında bir şeyler demektense şunları zikretmeyi münasib görüyorum.

” İbn Teymiyye (rhm)’nin teşbihe ve tecsime gitmediği hususunda sarih deliller vardır. Buna rağmen insanlardan bazıları onun tecsim ve teşbihe gitmediğini görmemezlikten gelerek, hakaretle onu tecsim ve teşbihe gitmekle suçlamışlardır.”

Cihan Elmas

Daha Fazlası İçin Uluder Youtube Kanalını Takip Edin

İbn Teymiyye Rhm’yi Kimden Öğrenelim yazısı ilk önce üzerinde ortaya çıktı.